Leczenie nerwicy

Badania Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) wykazują, iż depresja jest jedną z najpoważniejszych jednostek chorobowych na świecie. Niepokojącą wiadomością jest fakt, iż coraz częściej depresja dotyka również dzieci i młodzież.

Najnowsze badania ukazują szokujące wyniki, o to one:

1. ok. 40% dzieci w uczęszczających do szkół podstawowych nie ma poczucia sensu życia,
2. 30% dzieci przyznało się do myśli samobójczych,
3. 89% dzieci posiada myśli samobójcze,
4. 13% dzieci podjęło próbę targnięcia się na swoje życie.

Co może być przyczyną depresji u dzieci?

• brak miłości i uwagi, odrzucenie dziecka przez rodziców,
• zdenerwowanie, niepokój rodziców, które wywołują brak bezpieczeństwa,
• problemy finansowe np. utrata pracy przez rodziców,
• lęk głodu i zimna,
• gorsze warunki ekonomiczne życia niż koleżanki – zazdrość,
• problemy z nauka,
• duże wymagania rodziców,
• nadmierne ambicje dziecka,
• rywalizacja rówieśników na każdej płaszczyźnie.

Jakie mogą być objawy?

• smutek,
• ograniczenie kontaktów z rówieśnikami,
• brak apetytu,
• drażliwość, agresja silne pobudzenie,
• nieśmiałość, brak energii,
• bojaźliwość, brak zdecydowania, niska samoocena,
• zmienność nastrojów,
• unikanie dzieci, samotność,
• różnego rodzaju fobie,
• bóle głowy, żołądka,
• pogarszające się wyniki w nauce,
• trudności w koncentracji uwagi;
• problemy z pamięcią;
• myśli samobójcze;
• sięganie po alkohol i narkotyki.

Jak możemy podzielić objawy depresyjne?

1. objawy motywacyjne – brak mobilizacji do działania, brak zdecydowania i podejmowania czynów,
2. objawy somatyczne – problemy ze snem, złe samopoczucie, brak apetytu lub wzmożony apetyt, osłabienie, zmęczenie, skargi na różnego rodzaju bóle, myśli samobójcze,
3. objawy emocjonalne – smutek, obniżenie nastroju, płacz, lęk, napięcie, drażliwość,
4. objawy poznawcze: negatywny obraz siebie, niska samoocena, samookaleczenie się, pesymizm,